Jimmy Kets

Jimmy Kets' BLOG www.jimmykets.be

Archive for april 2011

EXPO SHOT IN FLANDERS @ STIEGLITZ 19 GALLERY

with one comment

Alle info op www.stieglitz19.be. Iedereen is van harte welkom op de opening.

Reeds talloze keren heb ik me laten verleiden om naar Amerika te gaan. De grote verleider was niet Amerika zelf, maar wel de beelden van andere fotografen en filmmakers die De Verenigde Staten van Amerika reeds ontelbare malen in beeld hebben gebracht. Ter plekke aangekomen, volgde vaak instant-ontnuchtering. De kracht van het beeld had me voor de zoveelste keer bedrogen. Als fotograaf had ik beter moeten weten: fotografie is een illusie. Mythische plaatsen zoals Las Vegas en Hollywood hebben op mij de grootste aantrekkingskracht. Niet toevallig zijn deze plekken door zowel amateur- als professionele fotografen reeds ‘plat-gefotografeerd’.
Met SHOT IN FLANDERS ben ik op zoek gegaan naar de Amerikaanse iconen en symbolen die hier in Vlaanderen vaste voet aan grond hebben gezet. Bedoeling was niet om letterlijk een afbeelding van deze ‘elementen’ in het Vlaamse Landschap te maken, maar wel om deze symbolen die bij ons terug te vinden zijn in ‘gamaterialiseerde vorm’, als uitgangspunt te nemen om de metafoor waarvoor ze staan, in vraag te stellen.
Als fotograaf vertrek ik altijd van de realiteit. Het fotografische hulpmiddel dat ik het meest gebruik om de realiteit te transformeren naar de ‘realiteit’ van het beeld, is mijn flits. Flitslicht helpt me om net dat stuk van de ‘werkelijkheid’ uit te lichten dat ik belangrijk vind. Niet alleen het belichte deel is belangrijk, maar ook net dat deel dat in de schaduw van het flitslicht valt. Het is een constant spel van tonen en verbergen. Ik wil geen eenduidige foto’s maken die enkel maar zouden gaan over het afgebeelde. Voor mij moet een beeld het anekdotische overstijgen zodat het meerduidig van betekenis wordt. Om deze reden heb ik in deze reeks ook geen gezichten getoond, omdat dit in mijn ogen te bepalend zouden zijn voor de leesbaarheid van de beelden. De mensen of ‘stukken van mensen’ in mijn beelden zijn op zich inwisselbaar door andere mensen, ze fungeren als symbool voor het gegeven ‘mens’.
Met SHOT IN FLANDERS had ik de bedoeling een ‘metaforische beelden reeks’ te maken in de vorm van een universele en heldere beeldtaal. Bij aanvang van dit project, heb ik een lijst gemaakt van Amerikaanse symbolen die voor mij zeker in de reeks moesten zitten. Deze zaken ben ik doelbewust gaan opzoeken aan de hand van research en in mijn eigen geheugen. Naast enerzijds het basisconcept en het beredeneerde research gedeelte, heb ik ook het element van het ‘toeval’ een kans gegeven. De realiteit overtreft nu eenmaal vaak de ‘fictie’ en de verwachtingen. Daarom ben ik met deze open geest de Vlaamse steenwegen afgereisd op zoek naar Amerikaanse invloeden. Dit onderweg zijn kan tevens als een parallel gezien worden met het ‘on the road’ gevoel van tijdens mijn reizen door de US. Vaak zijn het net langs die
Vlaamse steenwegen dat je Amerika-elementen tegenkomt, omdat deze de argeloze voorbijganger moeten binnenlokken in een bepaalde ‘consumptie plek’ en om vaak de tristesse van deze grijze banen letterlijk kleur te geven. Vaak zijn het schreeuwerige Amerikaanse slogans en elementen die mensen moeten verleiden en wordt er gebruik gemaakt van herkenbare vormen die gelinkt zijn met bepaalde Amerikaanse ideologieën.

Vormelijk en inhoudelijk is SHOT IN FLANDERS een verderzetting van mijn BRIGHTSIDE serie. Deze reeks werd in boekvorm gepubliceerd bij Ludion en werd tevens gepresenteerd in de gallerij van het FoMu Antwerpen (2009). BRIGHTSIDE was mijn persoonlijke zoektocht naar de thema’s die mij het meest intrigeren, en de vorm die daar het beste bij past. Inhoudelijk gaat het over de ‘westerse’ mens die zijn of haar leven vorm probeert te geven. Hoe de mens, die ontelbare keuzes kan maken, zijn vaak zuurverdiende vrije tijd invult. Hij of zij probeert te ontsnappen aan de dagelijkse sleur door weg te vluchten naar een ogenschijnlijk ‘perfecte’ droomwereld, die gematerialiseerd is in de vorm van een pretpark, eroticabeurs enzovoorts. Als fotograaf stel ik deze werelden in vraag door de vale schijn te doorprikken met soms genadeloos hard flitslicht. Platgeflitst, alles onthullend. Het overgangsmoment tussen de buitenmuur van een sprookjeskasteel en het houten frame aan de achterkant is wat mij interesseert. Het moment dat de maskers afvallen, het moment dat duidelijk wordt dat alles ‘maar menselijk’ is. Dit is verre van een veroordeling. Het is een constatatie hoe we zo graag als mens een doel en invulling willen geven aan ons leven, enkel vergeten we soms dat we ‘maar’ mensen zijn.

Jimmy Kets

Advertenties

Written by Jimmy Kets

april 30, 2011 at 1:10 pm

Geplaatst in photography

Jean-Paul Van Bendegem

with 4 comments

Jean-Paul Van Bendegem

Written by Jimmy Kets

april 30, 2011 at 7:53 am

Geplaatst in Uncategorized

DAS POP / THE GAME

with 4 comments

Hieronder een foto van Das Pop die ik een tijdje terug van hen maakte.

Written by Jimmy Kets

april 26, 2011 at 8:44 pm

Geplaatst in photography

Lekdreef

with 18 comments

Lekdreef

“Goe likken hé!”,”Lik maar aan uw ijsje, meisje!”,”’t is afgelopen, likt eens langs onder”.
De uitspraken die men hier uit menig likkende mond hoort, zouden kunnen doen vermoeden dat je op één of andere porno-set terecht bent gekomen, maar niets is minder waar. Op een spreidstand van de abdij van Averbode staan een 4-tal ijsverkopers gepositioneerd om niet-toevallige voorbijgangers te lokken met hun al dan niet artisanaal-bereid roomijs. Gelukkig wordt de mens hier gespaard gebleven van irritante ‘ijskar-muziek’. Enkel een stofwolk die nu en dan door een voorbijrijdende auto veroorzaakt wordt kan hier zand in het eten gooien: “Ne krijm me zand” noemen ze dat hier in hun volkse mond. De Abdijstraat waar dit ‘lekparadijs’ zich bevindt, scheidt Tessenderlo van Scherpenheuvel-Zichem. Een man die half in het geniep tussen de bosjes zijn straciatella bollen is aan het aflikken, vertelt me dat de ijswagens elke dag van kant wisselen. “Ik hem den indruk dat dieje kant vant straat minder verkoopt dan den andere” vertrouwt hij me toe. Geen exacte wetenschap als je het mij vraagt. Als ik de toestemming vraag aan een likkende oma om haar zwaar nog harder-likkende kleinkind te fotograferen krijg ik een ‘njet’. “Kunde gij bewijze da gij veu de standaard werkt?”. “Dat kan ik helaas niet mevrouw, gelukkige moet ik als fotograaf niet op pad in één of andere voorbedrukte fleece met daarop de naam op van mijn opdrachtgever.” Een perskaart bovenhalen om mijn beroeps-status te bewijzen lijkt me al te gek. Gezien de nabije ligging van een abdij kan ik de vrouw haar ongerustheid wel ergens begrijpen. Ik trakteer me dan maar op mijn eerste ijsje van de dag: een hoorntje met vanille en chocolade. Ai het is te laat: de ijsverkoopster in kwestie heeft eerst de chocolade bol op het hoorntje geplaatst en dan de vanille. Jammer, want van chocolade krijg ik meer dorst dan van vanille, maar dan nog moet je de laatste fase van consumptie doorstaan met het verorberen van dat droge en mogelijk nog meer dorst opwekkende hoorntje. Drank wordt hier nergens verkocht. De nu al overvolle vuilbakken waar de hoorntjes-restanten uitpuilen, zouden niet volstaan om al dat extra (b)lik geweld te trotseren.
Een fors gebouwde Kempense dame plaatst de volgende bestelling: “Ene met mokka en Malaga”. “Malaga?” vraag ik me luidop af? Mevrouw moet een kenner zijn? Ik ontleed de menukaart van de bijbehorende ijskar.Tussen twee haakjes achter Malaga staat ‘rhumrozijnen’. We hebben weeral wat geleerd vandaag. Opvallend is ook dat verdacht veel mensen hier hun ijs-buit consumeren al zittend in hun auto. Sommigen zijn toch zo slim geweest hun deuren te hebben open gezet. “Der staan ni genoeg banken, en ne krijm eten in den otto is ok wel gezellig” verzekert een vriendelijk vrouwmens.
Bij het aanzien van zoveel gelik en geslik, loopt het water weer in mijn mond. Niet het achterwerk van de ijsverkoopster maar wel de slogan ‘puur natuur’ verleidt me om deze keer voor een ijsje te opteren, gemaakt van geitenmelk. Helaas bevalt de smaak me niet echt en mijn buik en gevoel heeft genoeg van al dat ijs. De teller van mijn camera staat ondertussen afgeklokt op 600 foto’s.
Met een rotvaart scheur ik de “Lekdreef” uit. Op deze manier heb ik toch ook een beetje geholpen om de plaatselijke specialiteit ‘ne krijm me zand’ in stand te houden.

Tekst en foto’s Jimmy Kets

Written by Jimmy Kets

april 23, 2011 at 7:45 am

Geplaatst in photography

Life is a forrest

with 11 comments

Dit reeksje foto’s heb ik vandaag gemaakt op 20 minuten. Het zou misschien sterker zijn om er slechts enkele te tonen, maar soit, anders blijven ze voor eeuwig op mijn harde schijf staan tot deze zot-draait. Tenslotte elk beeld dat ik maak is gemaakt als een soort communicatiemiddel, nooit om ongezien te blijven, want dan bestaat het niet.

Written by Jimmy Kets

april 10, 2011 at 8:35 pm

Geplaatst in photography

VLAAMSE STEENWEGEN

with 17 comments

Hieronder een reeksje beelden gemaakt langs Vlaamse Steenwegen, in opdracht van De Standaard.

Written by Jimmy Kets

april 4, 2011 at 5:29 am

Geplaatst in photography