KERSTAVOND THE MOVIE
Kerstmis en kerstavond liggen al weer achter ons. Met kerstavond ben ik samen met mijn broer bij mijn vader op bezoek geweest. 7 maand geleden zijn onze ouders uit elkaar gegaan. Dit was de eerste kerstavond na de scheiding. Ik had besloten om mijn fototoestel thuis te laten, maar mijn videocamera die iets teveel stof aan het eten was naar mijn goesting, heb ik maar meegenomen. Ik heb gewoon wat beelden gemaakt, maar de afgelopen 2 nachtjes heb ik ze tot een geheel trachten te monteren. Hieronder het resultaat.
Voor een betere kijkervaring kan je het filmpje best via deze link bekijken.
Nog Prettige feestdagen gewenst!
heel dramatisch, op het randje van realiteit en fictie
alsook intriest, ook mede kracht bijgezet dankzij de bijtitel
goeie muziek
maar mss nog beter met ingebouwde onaangename stiltes
nyklyn
december 28, 2008 op 7:40 am
Mooie sokken gekregen precies.
Jasper
december 28, 2008 op 9:38 am
Straffe beelden, het gevoel komt heel goed over. Ook enkele leuke samengangen muziek – beeld!
Jens Govaert
december 28, 2008 op 11:31 am
Alhoewel ik een fervente lezer ben, reageer ik hier nooit. Voor dit mooie integere filmpje wil ik graag een uitzondering maken. Knap en sober pasten nog nooit zo goed samen. Fijne feestdagen gewenst!
Bert
december 28, 2008 op 12:02 pm
Dit is toch vrij geniaal. De uiterlijke gelijkenis met je vader is trouwens treffend.
sadery
december 28, 2008 op 1:05 pm
Opnieuw straffe kost. Zou je geen kortfilms gaan maken die we dan allen op canvas kunnen bekijken? De fotografie deed mij denken aan de kortfilm ‘de laatste zomer’. Ik vraag me af waarom dat thema zo expliciet bij je aanwezig is. Alhoewel je nu al minstens kind van gescheiden ouders moet zijn om nog hip en trendy over te komen, is het natuurlijk geen lachertje. Waarschijnlijk zit het je dwars omdat het ingrijpend was voor jou, of gewoon omdat je ziet dat het je ouders dwars zit… In alle geval, als een van deze je beweegreden was om dit filmpje te maken, dan is het zeker geslaagd: boodschap begrepen, althans zo interpreteer ik het stukje.
)
Trouwens: feestjes waarbij de hapjes je mond doen verbranden zijn altijd goede feestjes, let er maar eens op! (Ik realiseer mij wel dat dit zinnetje hier niet zo tot zijn recht komt
frankyvanherreweghe
december 28, 2008 op 1:20 pm
ontroerend, en moedig van je om t zomaar in ‘t publiek te gooien.
prettige feesten althans nog..
steven coppens
december 28, 2008 op 4:28 pm
Schoon.
Sponzen Ridder
december 28, 2008 op 7:13 pm
Knap Jimmy, hoe die avond in tweeën wordt gereten qua sfeer en dramatiek. Waarbij deel twee haast ondraaglijk wordt, dankzij de intensiteit van Johnny Cash, en de knappe montage.
Een fantastisch 2009 gewenst!
Patrick
december 28, 2008 op 8:23 pm
prachtige sfeer van een niet typische kerstavond. de spanning is duidelijk aanwezig.
het is anders met alleen 3 mannen bij elkaar. eigenaardigheden worden gewoon.
het loopt allemaal niet zo soepel. er mist iets…
mooi in beeld gebracht. vraag me af hoe de acteurs zelfs op de film reageren.
ruud
december 28, 2008 op 8:53 pm
Prachtig ontroerend filmpje
kheb het direct 2 x achter elkaar gezien
Britt
december 28, 2008 op 9:41 pm
Wat een vrouw kan betekenen voor een gezin
Pieterjan
december 28, 2008 op 11:56 pm
Ik voel het, da komt goe!
jef beirinckx
december 29, 2008 op 10:41 am
ik vond het in feite een goei filmke. Ik begon er weigerachtig aan, maar het wordt goed omdat het zo gedrufd is. Het gaat over jou vader en broer. De ondertitel is onontbeerlijk. De kwaliteit is goed, de beelden zijn mooi. Triestig, middenklasse, herkenbaar. Maar ik vraag me af hoe het geweest moet zijn om dit te filmen. Bij mij zouden ze het al snel op hun heupen krijgen van mijn gefilm en ook voortdurend in de lens kijken… In ieder geval: mooimooi.
ysabje
december 29, 2008 op 11:00 am
straf.
centrocampista
december 29, 2008 op 6:52 pm
Hier word ik stil van…
Het is àf, ook door de muziek.
Moedig dat je het op je blog zet.
zeezicht
december 30, 2008 op 4:09 pm
sterk!
Senne Van der Ven
december 30, 2008 op 5:22 pm
man man man, al mijn haren staan omhoog !
echt knap gemaakt!
straffen toebak !
groetjes
dave
dave geers
december 31, 2008 op 9:19 am
Jimmy, ik vind het een ‘prachtig’ stukje film dat je hier hebt geplaatst. Heel ontroerend. Ik ken de mensen en begrijp het gevoel. De tekst van Hurt is hiervoor een perfecte omschrijving, niet? Ben blij dat jullie Kerstavond bij je paps hebben doorgebracht, beetje fonduen, beetje babbelen, beetje foto’s zien, beetje TV zien…kan ook best gezellig zijn!
Je staat er zelf misschien soms wat harder tgo omdat je weet wat er allemaal achter de relatie/scheiding zat, je laat hier ook niet voor niets het gat in de deur zien. Toch vind ik dat je het met respect voor beiden hebt gebracht.
Hopelijk zijn deze dagen voor je paps snel voorbij, maar hij heeft toch ook duidelijk genoten van jullie aanwezigheid!
Komt er ook een filmpje van ‘feestdagen’ bij je mams?
Mie
december 31, 2008 op 11:28 am
het is gewoon wel echt keigoe in feite…
ysabje
december 31, 2008 op 9:32 pm
ontroerend, mooi,
zonder franje
puur
in deze soaptijden sta je daar stil bij
een gelukkig 2009
groetjes
Hilde
Hilde
januari 1, 2009 op 5:15 pm
Eerlijk.
Zeer eerlijk.
Djivy
januari 1, 2009 op 7:39 pm
Straf, Vlaams, en zeer zeer schoon …
//Lieven
lieven / eyeside
januari 1, 2009 op 10:08 pm
Ik dacht de eerste minuut “oh nee toch niet met jingle bells?” Maar dat was gelukkig snel voorbij.
Je verstaat wel de kunst om heel persoonlijk te filmen. Confronterend ook.
Erg gezellig was kerstavond precies toch niet.
Karel
januari 2, 2009 op 12:20 am
Vanwege een weekje verlof heb ik jouw filmpje nog niet eerder kunnen bekijken. Ik had wel een krop in de keel, zeker naarmate het filmpje vorderde, de passende muziek zorgde daar ook wel voor. Ik kan de voorgaande commentaren bijtreden: pakkende inhoud en sterk gemonteerd.
Serge
januari 3, 2009 op 10:23 am
De kracht zit’m in de intriestheid, de karakterkop van de vader. Erg knappe kortfilm. Chapeau.
Maarten
januari 10, 2009 op 9:53 pm
Echt genoten!
Fotofolio
januari 10, 2009 op 11:35 pm
… (ben er ff stil van geworden) Mooi!!
donotfold
januari 11, 2009 op 12:42 pm
pakkend, confronterend en doodeerlijk…
Petra
januari 12, 2009 op 1:48 pm
Phew… een krop in mijn keel… echt puik gedaan!
Bieke
januari 13, 2009 op 4:26 pm